Voorbeeld: De bevalling van Laura

Begin April stond ik stand-by voor de bevalling van Laura. Ze was al 41 weken, dus het kon elk moment gebeuren! In deze blogpost neem ik je mee door de fases van de bevalling, vanuit mijn perspectief als fotograaf.

Ik denk sowieso leuk om over te lezen, maar ook ter illustratie voor wie zelf nadenkt over een geboortefotograaf bij de bevalling - dit is hoe dat er ongeveer uit kan zien.

Op Instagram deelde ik eerder al deze reel over de 24 uur van de bevalling:

De eerste berichten

Zoals ik in de reel beschrijf, stond ik op het punt om naar mijn ouders te gaan voor Pasen, toen de eerste berichten van Laura binnenkwamen. Ze leek nu echt beginnende weeën te hebben!

Een week eerder had ze me ook al een keer bericht, maar dit bleek toen een vals alarm. Bij een eerste kindje is het nog best lastig aanvoelen wanneer het nou voor het echie is. Maar gezien haar termijn kon het nu eigenlijk niet anders - het ging beginnen.

Vanaf die eerste weeën kan het echter nog een flinke tijd duren voordat de actieve fase begint, dus we gingen gewoon naar mijn ouders. Toen we middenin een natuurgebied stonden met onze fietsen appte Laura dat het leek door te zetten. Ik ben daarom teruggefietst voor de auto, maar wel nog meegegaan naar het restaurant waar we uit eten gingen.

De 5 fases van een bevalling: Hoe zat het ook alweer?

Vanuit mijn expertise als Kraamverzorgende loop ik nog een keer langs de verschillende fases van de bevalling. Wat kan je per fase ongeveer verwachten?

Het vertrek richting ziekenhuis

Toen we aan het voorgerecht zaten stuurde Laura dat de verloskundige was geweest, deze had 3cm ontsluiting gemeten. Ze wilde graag in het ziekenhuis bevallen, dus daar gingen ze langzaamaan heen verhuizen.

In principe hanteer ik de afspraak dat ik bij 6-7cm ontsluiting kom, maar ik moest in dit geval ook nog ruim 45 minuten rijden en was na onze twee zwangerschapsshoots samen ook persoonlijk geïnvesteerd, dus ik wilde er echt zeker van zijn dat ik niet te laat zou komen.

Je zit ook niet echt rustig meer op zo’n moment. Daarom nog even snel het hoofdgerecht meegegeten, en in de auto gestapt richting het OLVG Oost.

De actieve fase

Toen ik aankwam zat Laura middenin de actieve fase. Haar moeder en goede vriendin Ruth waren er ook al. Laura was al best lang intense weeën aan het opvangen, en had vooral behoefte aan stilte en rust, dus we zaten voornamelijk met z’n drietjes op de gang, koffie te drinken en met de blokken in de kinderspeelhoek te spelen.

Zo gingen er heel wat uurtjes voorbij. Toen ook de aanstaande vader Dax aangekomen was en het allemaal wat harder begon te gaan, gingen we met z’n allen de kamer weer in. Vanaf dat moment ben ik ook pas gaan fotograferen.

Een greep uit de beelden:

En dan is het eindelijk zover…

Na een flinke aanloop is het rond 4 uur ‘s nachts dan eindelijk tijd, Laura heeft volledige ontsluiting en mag gaan persen. Absoluut niet makkelijk, zeker niet na zo’n lange tijd al hard te hebben gewerkt. De ruggenprik die ze wilde was niet meer gelukt, dus ze moest echt even alles op alles zetten.

Het was een waanzinnig tafereel: naast de aanstaande vader Dax stonden er vier vrouwen afwisselend om haar heen- de verloskundige, de verpleegkundige, vriendin Ruth en moeder Esther. Ze hielden haar benen vast en praatten haar moed in.

Strijden, strijden, strijden, de minuten tikken langzaam door, en dan zien we daar eindelijk een hoofdje. Nog één keer persen Laura!

En dan is daar plots een kind…

Om 5:11 in de ochtend wordt baby Lilou geboren.

Door de kamer klinkt een gezamenlijke zucht van opluchting - het is gelukt. Laura krijgt haar baby aangereikt en weet even niet wat haar overkomt.

Golden Hour

Baby Lilou wordt terwijl ze bij mama op de borst ligt gauw wat afgedroogd, gecontroleerd en warm toegedekt. Het gouden uurtje kan beginnen. Laura houdt haar baby stevig vast, terwijl de rest vanaf de bedrand voorzichtig meespiekt.

Als de rust wedergekeerd is, mag de navelstreng worden geknipt. Daarna mag Lilou ook op de weegschaal. We de verloskundige, verpleegkundige en ik waagden allemaal een gokje. Ik was de enige die boven de 4 kilo had geschat, dat ze zó groot zou zijn was niet de verwachting geweest!

En dan nog zo’n bijzondere eerste keer… voor het eerst aan de borst! Dat deed Lilou meteen super goed. Zo bijzonder om elke keer weer te zien hoe automatisch dat dan gaat. Alsof ze nooit anders hebben gedaan!

Laura komt langzaamaan weer bij…

Zeker in de laatste fase van de bevalling geraak je als bevallende echt even van de wereld. De pijn, de focus - je hebt totaal niet meer door wat er om je heen gebeurt. En dan is daar plots je kind, en wordt je daar helemaal in opgeslokt.

Je ziet meestal dat vrouwen na een uurtje langzaamaan weer wat uit die waas komen. De eerste grapjes worden gemaakt, vragen gesteld, en - in dit geval - de eerste selfie gemaakt!

Na de bevalling blijf ik nog een kleine twee uurtjes napraten en foto’s maken. Ik wacht in ieder geval tot alle belangrijke momenten zijn geweest - de geboorte van de placenta, het knippen van de navelstreng, wegen, aan de borst, en natuurlijk de beschuit met muisjes.

En dan is het voor iedereen bedtijd!

In verband met een toch wat zware bevalling blijft Laura op advies van de verloskundige nog een nachtje in het ziekenhuis. Het is inmiddels 7 uur ‘s ochtends, dus ook voor Dax, Ruth, Esther en voor mijzelf is het hoog tijd om naar bed te gaan! Ik moet om 12 uur weer bij de volgende familiebrunch zijn… ;)

Het was dus een pittige bevalling, waar ik ook vrij lang bij ben geweest. Zoals ik al zei lag dat in dit geval een beetje aan de omstandigheden, helemaal precies plannen kan natuurlijk niet, maar in principe ben ik er doorgaans pas wat later in het proces.

Hoe pittig of lang een bevalling ook is, het eindigt altijd hetzelfde - in die heerlijke roze wolk.

Welkom lieve Lilou! Jouw mama is oh zo gelukkig met jou.

Ook je bevalling laten fotograferen?

Neem contact met me op via de mail, of plan vrijblijvend een telefoongesprek in om even kennis te maken.

Iemand bij je bevalling laten is niet zomaar iets. Daarom probeer ik zo veel mogelijk informatie te geven, zodat je vol vertrouwen een bewuste keuze kan maken. Lees bij bedenkingen daarom ook vooral het artikel hieronder, of browse door de andere blogartikelen, het zijn er een boel!

Geboortefotografie: is dat nou iets voor mij?


Volgende
Volgende

Geboortefotografie: is dat nou iets voor mij?